ستایش خداوندی را سزاست که به من جامه ای روزی ساخت که بوسیله آن واجبم را اداکنم و اورا نیایش نمایم و به آنچه مامورم ساخته است عمل نمایم . ستایش خدایی راسزاست که آهنگ اونمودم و اوبه مقصدم رساندو کمکم نمودوپذیرایم گردیدو مرانامیدنساخت .او پناهگاهم ،پشتوانه ام و امید ویاورم درسختی و آسانی است .

دعاهایی که همواره انرا در سرزمین وحی زمزمه کردم و همراه با اعمال مخصوص آن مکانهای معنوی بارها روحم را صیقل دادم .بعضی از دوستان قبل از رفتنم اظهارمیکردند که برای امثال من چه از نظر مادی و چه از لحاظ سنی  چنین زیارتهایی زود است ؟!

به نظر شما زیارت خانه خدا مخصوص پیران وثروتمندان است ؟ آیا اگر هم امکانات مادی خوبی داشتید بهتراست که بجای عزیمت به اماکن متبرکه ، عازم کشورهای اروپایی و ...شویم و آنجا به گردش وتفریح بپردازیم ؟!