با شروع مهر ( فصل مدرسه ) بيشتر پدرو مادرها با يك مشكل مشترك روبرو هستند آنهم مشكل بچه هاي بازيگوش و درس نخوان مي باشد . بعضي به گمان خود اين اشكال را حل كرده اند يعني با كوچكترين مسئله اي كه از سوي كودكشان ببينند مادرها با ناله ونفرين و پدرها با تنبيه بدني به مبارزه با كودك مي پردازند!
آنچه كه در مورد تنبيه بخصوص تنبيه بدني بايد درنظر گرفته شود نحوه اجراي آن است كه كودك آنرا بعنوان نتيجه عمل زشت خود تلقي كند نه آنكه وسيله تلافي و فرونشاندن خشم بزرگترها !
پس بايد:
- متناسب با عمل خلاف كودك باشد وتا آن حد لازمست كه او را متوجه عمل خطايش كند.
- نبايد جنبه انتقامجويي و يا كينه توزي داشته باشد. نبايستي با حرص وخشم به جان فرزندمان بيافتيم و اورا به باد كتك بگيريم مخصوصاً زماني كه ازكار برگشته ايم و با مشكلي از سوي كودك مواجه شديم ، تنبيه كردنمان جنبه بي حوصله بودن و خستگي از كارمان تلقي شده و اثر مثبتي نخواهد داشت .
خلا صه اينكه تنبيه بايد بلا فاصله و فوري صورت پذيرد تا كودك رابطه آن را با عمل زشت خود درك كند.
۳۵۰نفر که دو سوم آنها دارای مدرک کارشناسی بودند در این آزمون شرکت کردند موقع بررسی مدارک آنها متوجه شدم رشته تحصیلی آنها رشته های مهم و مفید بودند همچون : فیزیک با گرایش اتمی ، مهندسی کشاورزی ، شیمی آلی ، زیست شناسی ، زمین شناسی ، کامپیوتر و زبان فرانسه وانگلیسی و...
حالا شما حساب کنید در کشور ما چقدر بیکار با مدارک تحصیلی بالا وجود دارد که برای آموزشیاری در نقاط دورافتاده کشور آنهم بدون برخورداری ازبیمه و امکان استخدام حتمی حاضرند برای مدتی کوتاه و با مبلغی ناچیز کارکنند!!؟